Filozofia świata islamu

Ten artykuł wymaga dopracowania zgodnie z zaleceniami edycyjnymi. Należy w nim poprawić: W zasadzie powinno być WEdycji, artykuł jest ciągle rozwijany. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu w sekcji Dopracować Po wyeliminowaniu wskazanych powyżej niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu.

Islam

Wiara

Allah – Monoteizm Mahomet – Pieczęć Proroków Prorocy Islamu • Rezurekcja

Praktyka i Duchowość 5 filarów islamu

Wyznanie wiary • Modlitwa Post • Dobroczynność Pielgrzymki • Sufizm • Dhikr

Historia i przywódcy

Ahl al-Bajt • Sahaba Kalifowie Prawowierni • Imam w sunnizmie • Imam w szyizmie

Teksty & prawo

Koran • Sunna • Hadis Fikh • Szariat • Kalam

Kierunki religijne

Sunnizm • Szyizm • Charydżyzm

Kultura i społeczeństwo

Sztuka • Filozofia Kalendarz • Kobieta

Zobacz też

Glosariusz islamu

Filozofia świata islamu, filozofia muzułmańska (zwłaszcza dla średniowiecza używa się także niedokładnych określeń filozofia arabska, klasyczna filozofia arabska, średniowieczna filozofia arabska) - zespół tradycji filozoficznych kultywowanych na terenach objętych przez islam przez muzułmanów, przy czym nie zawsze zgodnych z islamską ortodoksją religijną. Powstał on pod wpływem filozofii greckiej, syryjskiej i bizantyjskiej (zwłaszcza platonizmu i arystotelizmu). Rozwijała się początkowo (od VIII wieku) na gruncie arabskim, pod wpływem interpretacji koranicznej i rozmaitych tradycji wschodnich (zwłaszcza perskich, koptyjskich, gnostyckich i żydowskich) w całym świecie islamskim, ale zwłaszcza z jednej strony w Iranie i krajach Azji Środkowej, z drugiej na Półwyspie Iberyjskim. Średniowieczna filozofia świata islamu powstawała przede wszystkim w języku arabskim, ale także w perskim. Wywarła ona, szczególnie dokonane na jej gruncie przekłady dzieł starożytnych, znaczny wpływ na rozwój średniowiecznej filozofii żydowskiej i filozofii średniowiecznej Zachodu. Na terenach objętych przez islam rozwinęła się także lub kontynuowała swój rozwój myśl chrześcijańska (zwłaszcza syryjska), żydowska i karaimska - te trzy nurty wprawdzie często nie były całkiem oddzielone od filozofii tworzonej przez wyznawców islamu, wymagają jednak osobnego omówienia. Po okresie rozkwitu w średniowieczu, w czasach nowożytnych znaczenie myśli filozoficznej w świecie islamu zmniejszyło się. Obejmuje ona także myślicieli muzułmańskich z Indii i Pakistanu, z Indonezji (wpływy mistyki jawajskiej) oraz myśl tatarsko-muzułmańską z Rosji XIX i XX w.